Joanne Harris
Cytaty
Życie (…) to karnawał, chérie, coraz więcej ludzi rocznie umiera, przechodząc przez jezdnię. Takie są dane statystyczne.
Nie ma stopni naukowych z życia, prawda?
Rezygnacja z pewności jutra za trochę wiedzy poznawczej, mignięcie oceanu… a później? Wiatr zawsze nas przynosi z powrotem do stóp tego samego muru.
Moja powinność jest jasna. Pocieszać nawet tam, gdzie pociechę się odrzuca – prowadzić.
Po pewnym czasie brak godności boli bardziej niż wszystko inne.
Jeżeli coś jest warte zachodu, należy zrobić to samemu.
Czy od tego uciekała? Nie przed śmiercią, tylko od tysięcy maleńkich skrzyżowań jej życia z życiem innych, od zerwanych związków, od ogniw będących ogniwami wbrew samym sobie, od obowiązków? Czy przez tamte wszystkie lata uciekałyśmy od naszych miłości, przyjaciół, przypadkowych słów wypowiedzianych w przejściu, słów, które mogą zmienić kurs całego życia.
Szczęście. Proste jak szklanka, jak czekolada albo kręte jak ścieżki serca. Gorzkie. Słodkie. Żywe.
Ludzie ruszają przed siebie, by się odnaleźć, by się zatracić – nieważne. Wybrać swoje przeznaczenie.
Zacznij uciekać, a będziesz uciekać zawsze.
Magia w najczystszej postaci istnieje tylko w królestwie Chaosu i Snu.
s. 43
Dlatego ze wszystkich ludzkich doświadczeń ojcostwo jest najgorsze, najbardziej bezsensowne, bo jaki ma sens, jeśli dzieci nie chcą się uczyć na twoich błędach?
s. 276
