(…) podobno powaga jest tarczą głupców (…). — Joanna Chmielewska

– Czy pan Bartosz miał wrogów?

Obie znów spojrzały na niego, teraz z politowaniem.

– Jak wąż ogon. Wyłącznie – odparła chłodno Joanna.

Żaden chłop nie pojmie wnętrza baby.

– Syneczku – rzekła surowo pani Rycheza (…). – Ja bym chciała dożyć końca.

– Końca mamusia dożyje bez wątpienia – zapewnił Zelmuś solennie.