– Opowiedzcie porządnie! Jak podejrzany?! Skąd…?! Cudo! Super! Nienawidzę tego gnoja, tego padalca! Dobrze… — Joanna Chmielewska
– Opowiedzcie porządnie! Jak podejrzany?! Skąd…?! Cudo! Super! Nienawidzę tego gnoja, tego padalca! Dobrze, że się do niego nie odezwałam, albo może nie, trzeba było narzygać…!
– Zaraz, czekaj, za dużo naraz. Dlaczego narzygać? Jak?
– Tak zwyczajnie… Albo nie, gwałtownie!
– Po piwie?
– No coś ty, piwa byłoby mi szkoda dla tego gnoja!
Źródło: Wikicytaty · CC BY-SA 4.0
Więcej z tej książki
Sprawa znana od wieków. Więcej prawdy usłyszy się od obcej baby w sklepie niż śledczy od uczciwego świadka w sądzie.
Bez przywitania, bez wersalskich formalności, rozpłomieniona, zaczęła już od progu, nie zdążywszy usiąść, nie zdążywszy nawet spojrzeć, do kogo się zwraca. Z marszu ruszyła tekst.
– Znalazłam tego prywatnego detektywa, a on ze mną nie chce rozmawiać! (…)
– Jerzy Terkot – dołożyła w rozpędzie Natalka. – Gówno mi z niego przyszło. Bardzo przepraszam, jestem Natalia Komarzewska…
– Wiemy – powiedziały trzy osoby razem.
– Nareszcie jest ktoś, kto się porządnie zainteresuje! Ja nie jestem ordynarna, dzień dobry, tylko mam w sobie tego tyle, że chyba pęknę. Mogę usiąść?
Dość oryginalny początek wizyty rokował wielkie nadzieje, które rychło zaczęły się spełniać.
Wbrew pozorom i wbrew ogólnej opinii ludźmi, którzy nie wykraczają poza granice prawa, tak znowu strasznie się nie interesujemy. Nie możemy znać całego społeczeństwa i do każdego nazwiska natychmiast dopasować twarz.
