Szedł indyk ulicą Wolską. „Czy umie pan mówić po polsku?” „Nie umiem”. „A po jakiemu?” „Po indyczemu” — Jan Brzechwa

Tańcowała igła z nitką,

Igła – pięknie, nitka – brzydko.

Mieszkała stonoga pod Białą,

Bo tak się jej podobało.

Raz przychodzi liścik mały

Do stonogi,

Że proszona jest do Białej

Na pierogi.

Ucieszyło to stonogę,

Więc ruszyła szybko w drogę.

Przykro było żurawiowi,

Że samotnie ryby łowi.

Patrzy – czapla na wysepce

Wdzięcznie z błota wodę chłepce.