Tańcowała igła z nitką

Tańcowała igła z nitką,

Igła – pięknie, nitka – brzydko.

Szedł indyk ulicą Wolską.

„Czy umie pan mówić po polsku?”

„Nie umiem”. „A po jakiemu?”

„Po indyczemu”

Mieszkała stonoga pod Białą,

Bo tak się jej podobało.

Raz przychodzi liścik mały

Do stonogi,

Że proszona jest do Białej

Na pierogi.

Ucieszyło to stonogę,

Więc ruszyła szybko w drogę.

Przykro było żurawiowi,

Że samotnie ryby łowi.

Patrzy – czapla na wysepce

Wdzięcznie z błota wodę chłepce.

Nie pieprz Pietrze pieprzem wieprza

Wtedy szynka będzie lepsza

Krasnoludki z wszystkich miast

Urządziły w lesie zjazd.

Burak tylko nos zatyka:

„Niech no pani prędzej zmyka,

Ja chcę żonę mieć buraczą,

Bo przy pani wszyscy płaczą”.