Ten przeklęty los, który goni nas, budząc raz po raz lęk przyczajony we wnętrznościach. — Isabel Allende

Żyjemy w strasznych czasach (…) musimy sobie nawzajem pomagać.

Żałowała tylko okazji, którymi wzgardziła, ręki, której nie wyciągnęła, łez, których nie przelała, i ust, których nie zdążyła ucałować.

Wykształcili w sobie nową wytrwałość, zrodzoną z cierpienia i z potrzeby. Zdołali przeżyć najtrudniejsze chwile dzięki miłości, która ich nigdy nie zawiodła i dla nich znaczyła więcej, niż wszystko inne.