Irmina Kosmala

Jak dobrze przez moment nie istnieć istnieniem swoim przyziemnym, zlać się z kosmiczną mocą trwania na posterunku wieczności. Dać się temu uczuciu wchłonąć. W niebo wznoszą się tylko byty lekkie.

Potrafię odroczyć rachunek sumienia.

Rzecz udająca prawdę jest bardzo niebezpieczna, bo potrafi zmanipulować czytelnika tak, że pogubi się w swych wcześniejszych osądach, zaneguje je, dopuszczając tym samym pozór prawdy do głosu w swojej głowie.

Cierpienie czyni nas cięższymi. Przyciąga do ziemi.

Nasze miasteczko powoli zaczyna ogarniać panika. Czy to wirus, czy manipulacja, zadają pytanie ci, którzy tego nie doświadczyli.

Zmiana to śmierć stałości.

(...) jedyną prawdą współczesnego świata literatury jest to, że wszystko jest relatywne (...).

(...) karmiona strachem wyobraźnia nie porządkuje lęków, a podsyca je.