Tymczasem, gdy się świat cały oburza, Jędza niezgody z swych łożysk wypada: Jad swój szkodliwy obficie… — Ignacy Krasicki

Święta miłości kochanej ojczyzny,

Czują cię tylko umysły poczciwe!

Dla ciebie zjadłe smakują trucizny,

Dla ciebie więzy, pęta nie zelżywe!

Kształcisz kalectwo przez chwalebne blizny,

Gniezdzisz w umyśle rozkoszy prawdziwe!

Byle cię można wspomódz, byle wspierać,

Nie żal żyć w nędzy, nie żal i umierać!

Fortuna kroki stawiając niebaczne,

Przypadkiem tylko skłania się i rządzi:

Choć jej wyroki płoche i dziwaczne,

Przecież to czynić musim, co osądzi.

Dwór pański źródłem występków, lub cnoty;

Lud w obieraniu prosty i mniej baczny,

Głupio zdziwiony na wyższe obroty,

W sądzeniu płochy, w działaniu dziwaczny,

Patrzy na dworskich intryg kołowroty:

Ten mu prawidłem, kto z postaci znaczny;

Na wzór bydlęcej nieroztropnej trzody,

Uczniem jest błędu, niewolnikiem mody.