Uważali się za zbyt wykształconych, by wierzyć w przeznaczenie, lecz mimo to wydawało im się paradoksem, że… — Ian McEwan
Uważali się za zbyt wykształconych, by wierzyć w przeznaczenie, lecz mimo to wydawało im się paradoksem, że tak doniosłe spotkanie mogło być dziełem przypadku, tak bardzo zależnym od setek nieistotnych zdarzeń i decyzji. Przerażało ich, że mogło do tego spotkania w ogóle nie dojść.
s. 47Źródło: Wikicytaty · CC BY-SA 4.0
Więcej z tej książki
Zmiany społeczne nigdy nie zachodzą w jednakowym tempie.
s. 51
Tak oto można zmienić bieg całego życia – przez zaniechanie.
s. 197
Ile wstydu przysparza czasem ciało, które nie maskuje albo nie potrafi maskować emocji. Kto dla zachowania pozorów nie chciałby zwolnić bicia serca albo opanować rumieńców?
s. 105
