Nie boję się śmierci, wydaje mi się, ale żyć pragnę, bardzo pragnę. Ten rejs jest jednym z zadań mojego… — Henryk Jaskuła
Nie boję się śmierci, wydaje mi się, ale żyć pragnę, bardzo pragnę. Ten rejs jest jednym z zadań mojego życia, które muszę wykonać. Morze przyjdzie kiedyś taki rejs, z którego nie będzie powrotu. Będzie to rejs jak sądzę, na jachcie małym, wielokrotnie tańszym od tego, na którym płynę. Nie dla mnie trumna za 7 milionów.
s. 117Źródło: Wikicytaty · CC BY-SA 4.0
Więcej z tej książki
Cóż zatem może mi grozić? Gdy wejdę na Pacyfik, zostanie mi tylko jeden próg, Horn. Jeżeli nie będę miał poważnej awarii, przeżyję ten rejs. Chcę przeżyć. Ciągle myślę i marzę o swoim domu. I choć byłem przygotowany na to, że mogę zginąć, ogarnia mnie rozpacz na samą myśl, jak to będzie, kiedyś w przyszłości, po latach kiedy naturalną kolejnością rzeczy trzeba będzie rozstać się z życiem.
s. 181
Siedzę w fotelu, obserwuję. Jest zimno, na zewnątrz 4,5 ℃, pod pokładem 11 ℃. Mój ubiór: 4 pary podkolanówek, w tym jedna para wełnianych długich pończoch z kompletu nurkowego, 2 pary niewymownych, w tym jedne wełniane nurkowe, dół dresów, spodnie kufajkowe, z podpinką, podkoszulka, dwie koszule, dwa swetry, czapka futrzana.
s. 316
Najpiękniej ze wszystkiego jest marzyć, na lądzie o morzu, na morzu o lądzie. Nigdy, w żadnym rejsie nie tęskniłem za lądem, ten jest pierwszy.
s. 266
