[...] nie ma takiej rzeczy, której by człowiek nie zrobił z głodu i bólu. — Gustaw Herling-Grudziński

[...] szczęście nie jest nigdy dla biorących tym, czym wydaje się dającemu.

[...] nie należy nikogo uszczęśliwiać wbrew jego woli.

Poniżej pewnego poziomu życia wytwarza się w człowieku coś w rodzaju fatalistycznego przywiązania do swojej doli, coś w rodzaju gorzkiego doświadczenia, że każda zmiana może być tylko zmianą na gorsze.