Ewa Klajman-Gomolińska

Ja nie będę się powtarzać, co sądzę na temat czytelnictwa w Polsce, ale istotnie tak jest, że taśmowe wydawanie książek wiąże się z ich nieczytaniem.

Mężczyznom zawdzięczam to, że stałam się gorszym człowiekiem. Cierpienie uszlachetnia jedynie masochistów.

Jaki człowiek taka asertywność

Mieszasz mi w garnku tą niepewnością naturalną

Stale coś szepczesz i wrzucasz do fosy

O jej historię nie troszczysz się

Bo nie sięga twoich ramion

Nie zaczepia o twój język szeptuchy

Merlin wibrujesz w mojej przestrzeni Gospodzie Prywatności

Ssie

W jeziorach znajdują stare kalosze

Kosze abstrakcji.

Chciałbym cię zapamiętać

Kupić kredki

Albo inny drogi prezent

(…)

Myślą jesteś ze mną dniami

Bo nie wieczorami

Pamiętam jak

Ssie.

Była między nimi od początku nieprzystawalność liryczna. Na tyle silna, że między słowami stało się między światami. Na ekranie pokazali symbiotyczny układ, którym otworzyli się na świat. Świat był hermetyczny jednak dla nich i nie skorzystał z ich obecności. Nie zmienili więc siebie, lecz melodia ich rozdźwięków pasowała do rozgwiazdy dysonansu zbiorowego filmu. Ciąg dalszy nie nastąpi. Rachityczna niemoc. Odarcie z wrażliwości pełnej.

Na płótnie zarys kontur bez planu

Na kliszy rozmazana postać

Symfonia ciągle niedokończona

Człowiek tworzy to co już było

Stary duch nie chce odejść Problem z karmą

Nie pytaj o coś o czym nie masz pojęcia

Bo dostaniesz odpowiedź

Z którą nie będziesz wiedziała co zrobić

Nie mniej jednak empiria człowieka nieuchronnie prowadzi do jednego wniosku, że constans jest tylko zmienność, więc każde dzisiaj jest odbiciem jakiegoś wczoraj i prognozuje w jakimś stopniu jutro na zasadzie przewidywalności nieprzewidywalności i niemożliwości istnień skostniałych a jedynie symilarnych (…)

Człowiek, który ma w domu wszystko, by z niego nie wychodzić, nie ma domu. Są takie miejsca, w których można poczuć się dobrze przez odnalezienie się siebie.

Wróżbita amator snuje domysły

Los uderza światłem o prawdę

Węże toczą jajo mądrości

Widz ćwiczy kontemplację w przysiadzie

Żłobienie chichotu rekonstruuje Frustrację

Eufemizm wyrażenia mózgowe popapranie

Żelazne grota słów

Tkwią wciąż w gardle

I chwieją się trudnościami Przez małe t

Gwałt nie całuje w usta

W lesie nie zasypiają tylko spokojni ludzie

Mają stare dusze

Przepracowane karmy

Szykują się do odlotu

Dla nich każda ulica

Jest przepełniona błędem

Litością która zmywa się

Jak lipny tatuaż

prognoza iksa

chwyta za gardło bólem

rozścielonych chwil

one są zapowiedzią

spowiedzi liści latem