Miała szczęście mała wróżka, bo usiadła obok łóżka, więc dla ludzkiego synalka wyglądała niczym lalka. Myśl… — Eoin Colfer

Siedem i pół godziny, żeby ocalić świat. Nie ma jakiegoś prawa, które dawałoby nam w takim wypadku przynajmniej dwadzieścia cztery?

Na poboczu stały rzędem opuszczone stoiska i sklepiki z pamiątkami. W jednym z okien poustawiano lalki wyobrażające walczących ludzi.

Artemis zatrzymał się pomimo ucisku lufy na plecach.

– Czy właśnie tak nas postrzegacie? – zapytał.

– Ależ skąd – powiedziała Opal. – Jesteście znacznie gorsi, ale producenci nie chcą straszyć dzieci.

Metaforyczny ciężar spadł mu z alegorycznego serca.