Emil Cioran
Cytaty
Niejeden bóg mnie opuścił, ale nie wiem, którego oskarżać, bo nie miałem szczęścia przywiązać się naprawdę do żadnego.
Błąd wypowiedziany energicznie wart jest więcej od prawdy ujętej w sposób bezbarwny.
Szczyt tego, co może osiągnąć proza, to otrzeć się o wzniosłość; jeśli się nią przesyci, staje się śmieszna, nadęta, niemiła.
Okropność w dziele artystycznym powinna uwzniaślać; jeśli pozostawia uczucie niemiłe, to znaczy, że jest marnej jakości.
Lepiej nijako mówić o sobie niż z talentem o innych.
Liczne talenty idą w ruinę przez to, że nie umieją się ograniczać.
Godzien wzgardy jest ten, kto przylgnął do swej sławy, kto nie czuje się nią upokorzony ani zraniony.
Utraciłem wiele ze swych dawnych wad, w zamian zyskałem nowe. Równowaga jest zachowana.
Litość: dobroć zdeprawowana.
Po bezsennej nocy papieros ma smak złowieszczy.
Kiedyś, gdy uznałem, że jestem człowiekiem najnormalniejszym pod słońcem, ogarnął mnie strach i całą zimę spędziłem na czytaniu tomisk z zakresu psychiatrii.
Żyć to wchodzić w układy. Każdy, kto nie umiera z głodu, jest podejrzany.
