Emil Cioran
Cytaty
Gdy dobrze się przypatrzeć ludziom, nie ma nikogo, komu można by naprawdę zazdrościć. Jaki z tego wniosek?
Ostatni, którym wybaczymy niewierność względem nas, to ci, których zawiedliśmy.
Książka jest płodna i przetrwa, tylko jeśli poddaje się rozmaitym interpretacjom. Dzieła, które można zdefiniować, są z samej swej istoty przemijające.
Dzieło przechodzi trzy fazy: pierwsza stoi pod znakiem żarliwych, druga - ciekawych, trzecia - profesorów.
Nic prawdziwie głębokiego nie może się narodzić z buntu.
Spowiedź najszczersza to ta, której dokonujemy pośrednio, mówiąc o innych.
Jest po ludzku niemożliwością wybaczyć słowa, które ranią; można je zapomnieć - oczywiście mimowolnie. U podstaw ubytków pamięci leży instynkt samozachowawczy.
Gdyby świat zniknął, nie miałoby to żadnego znaczenia. Liczy się tylko to, że był i że jeszcze jest, bodaj przez sekundę.
Przychodzi moment, w którym po utracie złudzeń co do innych, tracimy je co do samych siebie.
Moją siłą jest to, że na nic nie znalazłem odpowiedzi.
Do istoty czasu zbliża się tylko ten, kto umie go roztrwonić. Człowiek zerowej przydatności.
Cenię tylko tę umysłowość, która nie współgra z własną epoką; podobnie podziwiam tylko tego, kto z niej czmycha, więcej: kto jest zdrajcą wobec czasu i historii.
