Emil Cioran
Cytaty
Poczucie przekleństwa ma tylko ten, kto wie, że doświadczałby go nawet w samym środku raju.
Nagle pomyśleć, że ma się czaszkę - i nie zwariować od tego!
Temu, kto zanadto się buntował, dość energii pozostaje w końcu tylko na rozczarowanie.
Pierwszy nasz obowiązek przy rannym wstawaniu: rumienić się za siebie.
Przeżuwane w nieskończoność pytanie podkopuje nas tak samo jak głuchy ból.
W literaturze rzadki błąd wart jest więcej niż wypróbowana, znana i przyjęta prawda.
Wszystko, co rzekomo zdusiliśmy - ułomności, przywary, obsesje - znów po pewnym czasie wypływa na powierzchnię.
Nie ma prawdy poza wysiłkiem fizycznym i kontemplacją, wszystko inne jest przypadkowe, niepotrzebne, niezdrowe. Zdrowie to ćwiczenie i pustka, mięśnie i metydacja, w żadnym razie myśl.
Powiedzieć „ja” - to sprawa poważna, „moje” - jeszcze poważniejsza, bo świadczy o upadku naprawdę zbyt głębokim, o zwiększeniu się naszej niewoli w świecie.
Żadnej rzeczy nie wysondowaliśmy do głębi, jeśli nie zbadaliśmy jej w świetle, jakie daje przygnębienie.
Trwać to umniejszać się; istnienie to utrata bytu.
[...] trzeba uwolnić się od samej wolności, strącić ją do poziomu przesądu lub pretekstu po to, byśmy nie musieli już czcić jej jak bożka...
