Zapomnieć, z miną gracza potrafiącego przegrywać, którym kiedyś był, pogodzić się z tym, co jest, i z pokorą… — Arturo Pérez-Reverte

Zapomnieć, z miną gracza potrafiącego przegrywać, którym kiedyś był, pogodzić się z tym, co jest, i z pokorą przyjąć, że nie będzie już tym, kim być nie może. Są jednak pewne odruchy, stwierdza. Istnieją instynkty, ciekawostki, które raz gubią ludzi, innym zaś razem sprawiają, że kulka wpada do odpowiedniej przegródki w ruletce. Drogi, które wbrew radom wynikającym z najbardziej podstawowej ostrożności nie dają się ominąć, kiedy tylko spocznie na nich wzrok. Kiedy kuszą odpowiedziami na pytania nigdy wcześniej niesformułowane.

W oryginale (hiszpański)

Olvidar con una mueca de buen perdedor lo que otro tiempo fue, asumir lo que ahora es, y aceptar lo que nunca podrá ser. Sin embargo, hay impulsos, concluye. Hay instintos, curiosidades que unas veces pierden a los hombres y otras hacen caer la bolita en la casilla adecuada de la ruleta. Caminos que, pese a los consejos de la más elemental prudencia, es imposible soslayar cuando se ofrecen a la vista. Cuando tientan con respuestas a preguntas nunca formuladas antes. (hiszp.)

s. 395Źródło: Wikicytaty · CC BY-SA 4.0