Patrzę — aż cały wóz stoi na łące. Siadam, powoli strach mija; Proszę za dusze, w czyscu bolejące, Zmówić… — Adam Mickiewicz

Trojaka do zguby droga —

Ciekawość, łakomstwo, trwoga.

Więc kto w tym trojakim względzie

Twardej nie ulegnie probie,

Takiemu już można będzie

Ufać, jak samemu sobie.

Pókiśmy mieli ciebie,

W domu było jak w niebie.

Ty, jak dwa lata przebiegą,

Miałeś pojechać do Rzymu,

By cię tam porwać jak swego. (…)

Ta karczma Rzym się nazywa…

Kładę areszt na waszeci.