Ziemowit Szczerek

Jakoś faktycznie jest tu radośniej niż w Warszawie. Musisz przyznać. Jakoś tak bardziej po włosku, po wiedeńsku, jakoś tak, tak sobie myślałeś. Jakoś tak, jakby ta cała Warszawa i Kongresówka udawały tylko Europę, a Lwów i Galicja po prostu nią sobie lekko i naturalnie były.

– A gdy już wszystko ci się znudzi, wszystkie gry, zabawy i perwersje, pozostają tylko narkotyki. A władza, sprawianie, że ludzie wierzą w ciebie, jak w Jezusa Chrystusa… Czy ty wiesz, jaki to silny narkotyk? Gdy widzisz, że wierzą? Gdy mówisz ludziom coś, co wymyślisz, a to się natychmiast staje ciałem? Prawem? Po jakimś czasie sam nie wiesz, czy przypadkiem jakaś wyższa siła przez ciebie nie przemawia. I po jakimś czasie myślisz, że chyba jednak przemawia. A potem jesteś pewien, że przemawia.

– Ja też rzadko się do logicznego myślenia zniżam. To upokarza człowieka. To jest niepotrzebne. Człowiek zachowuje się jak maszyna. Racjonalność jest czymś z gruntu prymitywnym i małym.