– Deszcz to pestka – mruknęłam. – Tyle że musimy się stąd wynosić, a skoro tak, to już niedługo będziemy… — Stephenie Meyer

– Znasz tę historię z Biblii? – spytał znienacka, wciąż wczytując się w pusty sufit. – Tę z królem i dwiema kobietami, które kłócą się o dziecko?

– Jasne. Król Salomon.

– Zgadza się, król Salomon. – powtórzył. – Rozkazał rozciąć dziecko na pół… ale to był tylko taki test. Żeby zobaczyć, kto odstąpi swoją część, byle tylko ocalić malucha.

– Tak, pamiętam.

Spojrzał wreszcie na mnie.

– Bella, już cię nie będę próbował rozciąć na pół.

– To jak mam zareagować, na to co się stało?

– Chcę, żebyś wykrzyczał mi w twarz wszystkie wyzwiska, jakie ci tylko przyjdą do głowy, w każdym języku, który znasz. Chcę, żebyś powiedział mi, że się mnie brzydzisz i chcesz mnie rzucić, a ja padnę ci do stóp i będę się czołgać, i błagać cię, żebyś został.

Westchnął.

– Wybacz, ale nie spełnię twojej prośby.

– To przynajmniej przestań mnie pocieszać. Pozwól mi cierpieć. Zasłużyłam sobie na to.

– Nie ma mowy.

Pokiwałam głową.

– Wiesz co, masz rację. Bądź dalej taki miły. Tak chyba jest jeszcze gorzej.

Ucichł na chwilę. (…) Czekałam na to, co powie. Jego głos przeszedł w szept:

– W odróżnieniu od Jacoba, ja potrafię być szlachetny, Bello. Nie zamierzam zmuszać cię do tego, żebyś wybierała pomiędzy nami dwoma. Chcę, żebyś była szczęśliwa. Weź ze mnie, co tylko chcesz, albo i nic, jeśli tylko taka jest twoja wola. Nie czuj się do niczego zobowiązana, kiedy będziesz podejmować decyzję.

– Nie mówię, że to nie była najlepsza noc w moim życiu, tylko że się nie wyspałem. Myślałem już, że Bella nigdy nie przestanie, tyle nadawała.

Skrzywiłam się, zachodząc w głowę, co też mogłam wygadywać przez sen. Na samą myśl o niektórych możliwościach przechodziły mnie ciarki.

– Cieszę się, że ci się podobało – oświadczył Edward. Jacob otworzył oczy.

– A tobie nie? – spytał ze złośliwym uśmieszkiem.

– Najgorsza noc mojego życia to nie była, jeśli na to liczyłeś.

– Ale z pierwszej dziesiątki już tak, co?

W zadowoleniu mojego przyjaciela było coś perwersyjnego.

– Być może.

Usatysfakcjonowany Jacob przymknął powieki.

– Jednakże – ciągnął Edward – gdybym mógł zamienić się wczoraj z tobą miejscami, nie byłaby to, bynajmniej, jedna z dziesięciu najlepszych nocy w moim życiu.

Jacob spojrzał na niego spode łba, po czym usiadł sztywno, napinając mięśnie.