[...] każda powieść stanowi przyznanie się do winy kogoś, kto absolutnie niczego złego nie popełnił. — Stephen King

Spośród wszystkich strasznych, niewyobrażanych rzeczy jedna ewentualność przyćmiewała grozą pozostałe: spojrzeć gorgonie prosto w twarz.

Zdaje się, że zapomniałeś o doktrynie swego Kościoła, czyż nie tak? Krzyż... chleb i wino... konfesjonał... to tylko symbole. Gdy zabraknie wiary, krzyż zmienia się w zwykły kawałek drewna, chleb w upieczoną mąkę, a wino w kwaśny sok z winogron.

Pytanie: jeżeli zamknie się w jednym pokoju psychologa i człowieka, który uważa, że jest Napoleonem, i zostawi się ich tam na rok albo na dziesięć lub dwadzieścia lat, to czy po tym czasie zastaniemy w pokoju dwóch psychologów, czy dwóch Napoleonów? Odpowiedź: brak wystarczającej liczby danych.