[...] zamek jest na tyle dobry, na ile dobre są drzwi, w które go wstawisz. — Stephen King

[...] istoty obdarzone niewielką wyobraźnią poświęcają niewiele czasu na coś tak trywialnego jak myślenie [...].

Wyraźnie starano się tu zachować czystość, ale bez powodzenia. Zacieki na tapetach nie rzucały się w oczy, przezierały wątłymi półtonami jak złowieszcze myśli, dręczące niespokojny umysł.

Wyobrażali sobie, co zdarza się często w przypadku ojców i synów, że ich zachowania i bardzo odmienne style myślenia nie zmienią się nigdy, dzięki czemu ich wzajemny stosunek na zawsze pozostanie taki sam... i dzieciństwo będzie trwać wiecznie.