VLADIMIR: To co, idziemy? ESTRAGON: Chodźmy. Nie ruszają się KURTYNA — Samuel Beckett

VLADIMIR: Powinieneś był zostać poetą.

ESTRAGON: Byłem nim. (Wskazując na swoje łachmany.) Nie widać tego?

Cisza.

Jeden z łotrów został zbawiony. Przyzwoity procent.

Nic się nie dzieje, nikt nie przychodzi, nikt nie odchodzi, okropność.