Kasacja

Słyszałam, że najchętniej wybierane przez więźniów są lektury spod pióra E.L. James.

– Waltoś.

– Czytałem go na studiach, Chyłka.

– A teraz przeczytasz go ze zrozumieniem.

– Idziesz? – zapytała Joanna, spoglądając na opierającego się o samochód towarzysza. – Czy będziesz tak wisiał jak ptasie gówno na gzymsie?

Sprawiedliwości? Na świecie jest właśnie taka sprawiedliwość, jaką dostaliśmy. Każdy ma swoją rolę do odegrania. Prokurator wyolbrzymia, my pomniejszamy, a sędzia szuka czegoś pośrodku. A przedtem ktoś układa normę prawną, wokół której wszyscy tańczymy jak pieprzeni Indianie, odpychając się wzajemnie i podkładając sobie nogi. To jest sprawiedliwość w demokratycznym wydaniu.

Kordian przypomniał sobie jedną z wielu mądrości Piłsudskiego: balansujcie, dopóki się da, a gdy się już nie da, podpalcie świat.

Gospodarz poprawił okulary, po czym otworzył zamykaną na kluczyk szufladę i wyciągnął woreczek ze śnieżnobiałym proszkiem. Położył go na blacie i popatrzył znacząco na Kordiana.

– Co to?

– Gandalf biały.

– Trzeba skonkretyzować wroga. (…) Dzięki temu staje się mniej straszny, a bardziej realny.

Był winny jak ocet. Bez dwóch zdań.

– (…) Prawdziwy facet ma mieć instynkt łowcy, rozumiesz?

– Potrafię zapolować na porządną promocję w Subwayu.

Uśmiechnęła się do niego blado. Ich spojrzenia spotkały się i przez moment trwali w bezruchu niczym para dzieciaków, które czują do siebie miętę, ale nie wiedzą, co z tym zrobić.

Prawda nie może być „że”. Prawda jest prawdą. Nie ma wersji, odmian ani wariantów.

Masz tempo jak krzyżówka genetyczna żółwia ze ślimakiem.

– Nie słuchasz żadnego Willa Smitha – wyjaśniła. – Po pierwsze, ten gość jest gwiazdą Hollywood, nie muzykiem. Po drugie, jest czarny, a czarni robią imitację muzyki zwaną rapem albo hip-hopem, nigdy nie wiem, jaka jest różnica. Po czwarte, jeśli już musisz, to słuchaj jakiegoś Eminema czy innego Donatana… albo nie, zapomnij o nich. Tutaj się słucha tylko i wyłącznie Iron Maiden.

Może nazwijmy ich umownie Bandą Chuja.

Kiedy walczysz ze świniami, czasem trzeba wejść do koryta.

– Ciekawi mnie, ilu facetów oprócz mnie widziało to miejsce – odezwał się Oryński, gdy otwierała drzwi.

– Niewielu. Większość swoich ofiar załatwiam poza domem.

Popijemy, zobaczymy.

– Masz jakiś plan?

– Bić kurwy i złodziei.

– Dobra, skończmy to pierdolenie – zaproponowała wreszcie.

– Jest jednostronne.

Gdy Bóg stworzył świat i w pewnym momencie zechciał, by przestępcy mieli jeszcze szansę na lepsze życie, ulepił z gliny prokuratora. Kiedy zmienił zdanie i stwierdził, że powinni ponieść srogą karę, wymyślił dziennikarza śledczego. Z mojego doświadczenia wynika, że jeden taki jest wart około piętnastu policjantów i dziesięciu prokuratorów.