W każdej z tych osób na cudownej plaży, o przepięknym zachodzie słońca, mieszkał strach. Strach przed… — Paulo Coelho
W każdej z tych osób na cudownej plaży, o przepięknym zachodzie słońca, mieszkał strach. Strach przed samotnością; strach przed ciemnością, która zapełnia wyobraźnię demonami; strach przed zrobieniem czegokolwiek, co wykracza poza ramy dobrego wychowania; strach przed Boskim sądem; strach przed ludzką oceną; strach przed sprawiedliwością, która nieubłaganie wytyka najmniejszy błąd; strach przed ryzykiem i przegraną; strach przed powodzeniem i ludzką zawiścią; strach przed miłością i odrzuceniem; strach przed prośbą o podwyżkę, przed przyjęciem zaproszenia, przed podróżą w nieznane, przed zmianami, przed starością, przed śmiercią; strach, że ktoś wytknie nam wady, że nikt nie doceni naszych zalet; strach, że nikt nas nie zauważy mimo naszych wad i zalet… Strach, strach, strach! Życie to dyktatura obezwładniającego strachu, cień gilotyny (…). Wszyscy są przerażeni, nie jesteś sam.
Źródło: Wikicytaty · CC BY-SA 4.0
Więcej z tej książki
Zrozumiałem swoją nikczemność! Zrozumiałem, dlaczego stałem się nikczemny: po prostu uznałem, że nie zasługuję na to, co mnie spotkało.
Życie może być krótkie albo długie, lecz ważne jest, w jaki sposób je przeżywamy.
Śmiałem się i płakałem nad ironią – Boga, który pokazał mi w najbardziej absurdalny sposób, że jestem narzędziem Dobra i Zła.
