Prosiłeś mnie o słowo? Oto ono: NADZIEJA. — Paullina Simons

Czasami bywa tak, że nadzieje się nie spełniają. Bez względu na to, co planujemy i jak bardzo sobie tego życzymy.

Nawet mnie nie szukałaś. To ja znalazłem ciebie. Zapadło długie milczenie.

– Naprawdę mnie szukałeś?

– Całe życie.

– Szura, jak to możliwe, że od samego początku jesteśmy sobie tak bliscy, że mamy ze sobą tyle wspólnego?

– To nie jest bliskość, Tatiu.

– Nie?

– Nie.

– A co? Powiedz.

– Więź duchowa.

Wzięła go pod rękę. Miała łzy w oczach. Chciała dotrzymać mu kroku, chciała żeby było choć trochę cieplej. Do podartych, związanych sznurkiem butów wciskał się śnieg. Rozdarte, związane sznurkiem serce zalewał smutek.