Paul Bowles

Przemieszczamy się gdzie i kiedy chcemy. To jedyny sposób. Zbiorowe podróże są upokarzające. Najważniejsze to być wolnym.

Zabawniej jest zmywać z siebie coś, co można zobaczyć.

Od zawsze wiedział, że taki jest świat. Nie ma ucieczki. Przychodzą po człowieka i zabierają go po cichu.

Jesteśmy maszynami do uświadamiania sobie niewyobrażalnego...

(…) nieproszona rada jest jak przemówienie polityczne: ani tego, ani tego nikt nie będzie słuchał.

Grupa około dwudziestu dziewcząt i kobiet idzie ulicą i wali w bębny; najwyraźniej zmierzają na jakieś wesele. Za nimi biegnie tuzin chłopaków, którzy obrzucają je kamieniami. Walka płci wcześnie się zaczyna.(Jednak nie szły na wesele; w tej chwili siedzą na pagórku naprzeciwko mojej sypialni).

Bertolucci doszedł do wniosku, iż powinienem pojawić się w niektórych scenach jego filmu. Nie bardzo rozumiem po co; podejrzewam, że to kaprys, z którego prędzej czy później zrezygnuje.

Nawet jeżeli gatunek ludzki przetrwa kolejne sto lat, to mało prawdopodobne, by książka napisana w 1990 roku znaczyła cokolwiek dla kogoś, kto przypadkiem otworzy ją w roku 2090 – jeśli ten ktoś w ogóle będzie umiał czytać.

Na wystawie sklepu indyjskiego na Boulvard Pasteur najbardziej idiotyczny gadżet roku: dezodorant w sztyfcie z wbudowanym kompasem.