Ostatnio dodane

Człowiek nie może żyć tylko dniem, potrzebna mu jest też noc.

Przyjemność życia w dużej mierze wiąże się z wysiłkiem, jakiego życie stale wymaga.

Życie jest celem samo w sobie, wciąż dąży do stworzenia coraz większych form porządku; formy stare, niższe, umierają, a w ich miejsce powstają nowe, o wyższym poziomie integracji.

Tam gdzie znajduje się kraty i kajdany, można z dużym prawdopodobieństwem przyjąć, że ma się do czynienia ze śladami człowieka.

Człowiek nie może być – jak część składowa maszyny – uczuciowo obojętny; musi on kochać i nienawidzić, a także być kochanym i nienawidzonym.

Narodziny nie są początkiem wszystkiego, bo człowiek jest zdeterminowany nie tylko w sensie dziedziczenia biologicznego, lecz także kulturowego, tym co było przed nim, i to dziedziczenie ogarnia daleką przeszłość.

Świat przyrody jest światem silnych uczuć, świat techniczny jest bezuczuciowy, zimny.

Nigdy [...] nie można odgadnąć, jak postąpi pojedyncza osoba, natomiast dokładnie da się przewidzieć, co zrobi pewna określona grupa ludzi.

Indywidualności się różnią, ale procenty pozostają niezmienne.

[...] podczas gdy każdy z osobna człowiek stanowi zagadkę nie do rozwiązania, to w skupisku staje się matematycznym pewnikiem.

[...] najlepszym wypoczynkiem jest zmiana rodzaju pracy.

Po pana wyjściu chodził i chodził po pokoju, aż się zmęczyłam słuchaniem jego kroków. [...] Odważyłam się wspomnieć coś o środku uspokajającym, ale odwrócił się i spojrzał na mnie takim wzrokiem, że sama nie wiem, jak się znalazłam za drzwiami.