Po pana wyjściu chodził i chodził po pokoju, aż się zmęczyłam słuchaniem jego kroków. [...] Odważyłam się… — Arthur Conan Doyle
Po pana wyjściu chodził i chodził po pokoju, aż się zmęczyłam słuchaniem jego kroków. [...] Odważyłam się wspomnieć coś o środku uspokajającym, ale odwrócił się i spojrzał na mnie takim wzrokiem, że sama nie wiem, jak się znalazłam za drzwiami.
Rozdział IX, Przerwany łańcuch · s. 85
Więcej z tej książki
Nigdy [...] nie można odgadnąć, jak postąpi pojedyncza osoba, natomiast dokładnie da się przewidzieć, co zrobi pewna określona grupa ludzi.
Rozdział X, Koniec wyspiarza · s. 100
Indywidualności się różnią, ale procenty pozostają niezmienne.
Rozdział X, Koniec wyspiarza · s. 100
[...] podczas gdy każdy z osobna człowiek stanowi zagadkę nie do rozwiązania, to w skupisku staje się matematycznym pewnikiem.
Rozdział X, Koniec wyspiarza · s. 100