Ostatnio dodane

[...] my tu nie szyjemy, ot tak sobie, po prostu garniturów. My plasujemy naszych klientów w postmodernistycznej otulinie.

[...] wszystko jest względne. Patrzymy obaj na twarz, która pana zdaniem ma branie, a ja zobaczę coś, co się trafia tylko w sklepie wędkarskim w dziale żywej przynęty.

[...] aktorstwo to w 90 procentach głos [...].

Spójrz, oszacuj wzorkiem ten ludzki motłoch, który bierze cię za człowieka. Nie ma tam wielu różnych ja, to tylko los czyni cię odmiennym od podobnych do ciebie.

Podobno życie jest nieustępliwe. Wystarczy dać mu ledwie cień szansy, a rozwija się i istnieje wszędzie, nawet w miejscach najbardziej niegościnnych i kompletnie nieprawdopodobnych.

[...] spokój i bezruch to tylko mrzonka, zwodniczy sen. To myśl, że w miejscu, które musieliśmy porzucić, wciąż jeszcze palą się przyjazne światła, które serdecznie nas powitają.

To brutalna prawda: umierając, zostawiamy niedojedzone herbatniki, niezaparzoną kawę, napoczęte rolki papieru toaletowego i do połowy opróżnione kartony mleka, psujące się w lodówce. Przedmioty codziennego użytku przeżyją nas, dowodząc, że nie byliśmy gotowi do odejścia. Że nie byliśmy wystarczająco mądrzy, dość bystrzy, dostatecznie bohaterscy. Że byliśmy tylko zwierzętami, których zwierzęce ciała przestały pracować bez żadnego planu i bez naszej zgody.

W sytuacji, w której musimy pytać prawie o wszystko, często się okazuje, że nie ma o co zapytać [...].

Mnie się zdaje, że człowiek nigdy się dość nie nauczy [...].

Kradzież to największy hołd, jaki złożyć można danej rzeczy.

Po niemiecku pieniądze to złoto, po francusku - srebro, po rosyjsku - miedź.

Ideę Boga odkrył w początkach historii jakiś genialny nicpoń, coś zanadto idea ta zalatuje człowieczością, by można było przyjąć jej lazurowe pochodzenie.