Ostatnio dodane

Życie - to wojna i przystanek chwilowy w podróży, wspomnieniem pośmiertnym - zapomnienie. Cóż więc może posłużyć za ostoję? Tylko jedno: filozofia.

Tak należy wszystko czynić i mówić, i o wszystkim myśleć, jakby się już miało odejść z życia.

Nie widziano jeszcze, by kto był nieszczęśliwy z tego powodu, że nie troszczy się o to, co się dzieje w duszy innego człowieka. Ci zaś muszą być nieszczęśliwi, którzy nie śledzą z rozwagą drgnień duszy własnej.

Rozumiesz, że mam wgląd w siebie i jeśli potrzebuję np. samotności, to dlatego, że chcę coś przemyśleć, a nie dlatego, że mam Cię dość czy przestałam Cię kochać.

Im jakiś szczegół jest bardziej niezwykły i groteskowy, tym więcej zasługuje na dokładne zbadanie, a wypadek, który, zdawałoby się, wikła sprawę, dokładnie rozważony i umiejętnie wyzyskany, może ją właśnie całkowicie wyjaśnić.

[...] bochenek chleba i czysty kołnierzyk. Czegóż człowiekowi więcej trzeba?

Kobieta miewa w oczach błyski stokroć wymowniejsze od słów.

Najbardziej podnieca mnie zawsze sprawa, w której wszystko zwraca się przeciw mnie.

Są ludzie, którzy, sami nie mając geniuszu, posiadają talent pobudzania go u innych.

[...] strach jest trucizną, która trawi sumienia powoli, lecz nieuchronnie.

[...] lepiej nie wiedzieć [...]. Prawda bywa bardziej niestrawna niż ignorancja.

Wspomnienia zawładnęły nim, zmuszając do skonfrontowania tego, kim był jako młodzieniec, z tym, kim się stał.