Ostatnio dodane

Powiem coś banalnego: jeśli - jak powiadają - rzecz jest warta zrobienia, trzeba poświęcić jej wszystkie siły, a nawet niekiedy więcej.

Pisanie - obojętnie z której strony się na nie patrzy - nie jest zdrowym zajęciem.

[...] nadchodzi zima, zwięzła i milcząca, jak profesjonalny poborca podatków.

Zaglądasz do lodówki i stwierdzasz, że uda ci się przygotować całkiem smaczny - a nawet całkiem elegancki - posiłek z tego, co w niej zostało. A zostało w niej tylko jabłko, cebula, ser i jaja, ale się nie skarżysz. Wystarcza ci to, co masz. Z wiekiem uczymy się cieszyć tym, co mamy. To jedna z niewielu dobrych rzeczy związanych ze starzeniem się.

Jeśli mamy przed sobą długie lata, znacznie lepiej jest przeżyć je z jasno wytyczonymi celami i najpełniej jak można, a nie we mgle.

Gdy ma się młodość i talent, to tak jakby miało się skrzydła.

Dodaj bodziec i wytrwaj. Powtarzaj to. Cierpliwość jest warunkiem sine qua non całego przedsięwzięcia, ale daję głowę, że pojawią się rezultaty.

Problem z talentem polega wszelako na tym, że w większości przypadków zainteresowany nie może sam kontrolować jego rozmiaru i jakości.

Bez względu na to, ile się ma entuzjazmu i ile wysiłku wkłada w pisanie, jeśli nie ma się ani krzty literackiego talentu, można zapomnieć o byciu pisarzem. [...] Nawet najlepszy samochód nie jest w stanie jeździć bez paliwa.

W każdym wywiadzie zadają mi pytanie, jakimi cechami powinien się charakteryzować pisarz i która z nich jest najważniejsza. Odpowiedź jest oczywista: najważniejszy jest talent.

Mam bardzo niewiele powodów, żeby biegać, więc muszę starannie je pielęgnować, i mnóstwo takich, żeby nie biegać.

Mięśnie są jak pojętne woły robocze. Jeśli ostrożnie, krok po kroku, zwiększa się obciążenie, uczą się je znosić. Jeśli zdoła się wyjaśnić im własne oczekiwania - najlepiej na przykładzie pracy, jaką są w stanie wykonać - mięśnie będą posłuszne, a stopniowo staną się mocniejsze.