Zielone Cytaty

Ostatnio dodane

Najnowsze cytaty z książek w kolekcji Zielone Cytaty — fragmenty dodane przez czytelników, każdy z autorem, książką i stroną, z której pochodzi.

  1. Ach, bracia, wszak to dawniej szlachcic na zagrodzie...
    ('Tak, tak, krzyknęli wszyscy: rowny wojewodzie!')

    IV Dyplomatyka i łowy, wersy: 335, 336 · s. 111

  2. Myśl wielka zwykle usta do milczenia zmusza.

    III Umizgi, wers 712 · s. 97

  3. Bo serce nie jest sługa, nie zna, co to pany,
    I nie da się przemocą okuwać w kajdany.

    III Umizgi, wersy: 490, 491 · s. 88

  4. Miejsce piękne i ciche, tu się często schrania
    Telimena, zowiąc je Świątynią dumania.

    III Umizgi, wersy 310, 311 · s. 81

  5. Słowo wiatr, w sporach słownych nigdy nie masz końca...

    II Zamek, wers 808 · s. 67

  6. Chart bez ogona jest jak szlachcic bez urzędu...

    I Gospodarstwo, wers 744 · s. 31

  7. Litwo! ojczyzno moja! ty jesteś jak zdrowie;
    Ile cię trzeba cenić, ten tylko się dowie,
    Kto cię stracił. Dziś piękność twą w całej ozdobie
    Widzę i opisuję, bo tęsknię po tobie.

    I Gospodarstwo, wersy 1-4 · s. 5

  8. Głupi niedźwiedziu! gdybyś w mateczniku siedział,
    Nigdy by się o tobie Wojski nie dowiedział;

    IV, Dyplomatyka i łowy, wersy: 566, 567 · s. 120

  9. Dusza bez ciała jest czymś tak nieludzkim i strasznym, jak ciało bez duszy. Pierwsza z tych rzeczy jest zresztą rzadkim wyjątkiem, a druga - regułą.

    Rozdział czwarty, Niezbędne zakupy · s. 129

  10. [...] wydaje mi się to bardzo dziwnym, jeżeli ktoś jest głupi, a przy tym chory; gdy się te dwie cechy spotykają, to jest to chyba najsmutniejsza rzecz w świecie.

    Rozdział czwarty, Niezbędne zakupy · s. 125

  11. [...] zupełnie niespodzianie wpadła mu na myśl odpowiedź na pytanie, czym jest właściwie czas: niczym innym jak tylko „niemową”, słupkiem rtęci bez skali - dla tych, którzy chcą oszukiwać.

    Rozdział trzeci, Szatan robi niegodne propozycje · s. 119

  12. [...] jest w tym coś niesamowitego i męczącego, kiedy ciało żyje na własną rękę, niezależnie od duszy, i robi się ważne [...].

    wypowiada Hans Castorp · Rozdział trzeci, O jedno słowo za wiele · s. 94