Człowiek, który żyje dla samego szczęścia, nie może być szczęśliwy! Zapamiętaj to sobie! — Orhan Pamuk

Teatr i historia powstały z tej samej materii (…) historia, jak teatr, wciąż każe komuś odgrywać jakąś rolę. I tak jak na teatralne deski, na scenę historii wychodzą tylko odważni.

Tym krajem można rządzić tylko wtedy, gdy zaszczepi się wśród ludzi strach przed fanatykami.

Żeby stać się prawdziwym ateistą, trzeba najpierw być człowiekiem Zachodu.