Ludzie ze wzniesienia wołają: – Niech żyją przedszkolaki! – Niech żyją robotnicy! – wrzeszczą z zapałem… — Maria Kownacka
Ludzie ze wzniesienia wołają:
– Niech żyją przedszkolaki!
– Niech żyją robotnicy! – wrzeszczą z zapałem przedszkolaki.
– Niech żyje nasz Antoś, niech żyje! – krzyczy Ewa.
Roześmiał się Antoś do siostry.
s. 44Źródło: Wikicytaty · CC BY-SA 4.0
Więcej z tej książki
Gajowej serce zabiło radością.
To to przecież jej Antoś stoi między swoimi kolegami!… Wszyscy poprzebierani w dawne stroje.
– Niech żyje Trzeci Maja!… Wiwat król, wiwat naród, wiwat wszystkie stany…! – słychać okrzyki.
s. 31
Gajowej serce zabiło radością.
Toż to przecież ich Antoś stoi między swoimi kolegami!…
Cały Majdan grzmi od okrzyków:
– Niech żyje Pierwszy Maja!… Niech żyje Święto Pracy!… Niech żyją młodzi!…
s. 44
Z pałacowych zabudowań stadniny koni wyjechał – klap… klap… klap!… – śliczny orszak królewski, a nad nim łopotał w majowym wietrzyku sztandar z białym orłem w koronie.
s. 31
