Serwus, Madonna. Wiersze i poematy

Wszystko, coś stracił, wszystko, coś zgubił,

w Bachu, bracie, odnajdziesz.

Niechaj tam inni księgi piszą. Nawet

niechaj im sława dźwięczy jak wieża studzwonna,

ja ksiąg pisać nie umiem, a nie dbam o sławę –

serwus, madonna.

Wszystko jak sen wariata śniony nieprzytomnie.

Wtedy dłoń twą wziąłem w dłonie moje,

w oczach naszych wieczny blask zaświecił

i przez świat obłąkany od wojen

szliśmy razem jak dwoje dzieci.