Opowieści Łowców Nagród

Trudno zaufać wrogowi. Może powinniśmy się dziś wystrzelać... a może, szanowny panie Solo, powinniśmy się rozejść, aby los raz jeszcze zdecydował, który z nas przetrwa. Tak jak wtedy, gdy byliśmy młodzi...

– Za co trafiłeś na Jubilar? – spytał. Mężczyzna spojrzał na niego ze sporej wysokości.

– Zabiłem parę osób – odparł niespiesznie. Han odwrócił wzrok.

– Jasne... ja też – skłamał. – Zabiłem masę ludzi.

Wszyscy muszą umrzeć.

To ostateczna sankcja i jedyna sprawiedliwość. Zło istnieje; jest inteligentnym przejawem entropii. Gdy zbocze góry się obsunie i zgładzi wioskę, to nie jest zło, bo zło wiąże się z wrogimi intencjami. Gdy istota inteligentna spowoduje lawinę błotną, to jest zło. Wówczas w imię przetrwania cywilizacji należy odwołać się do sprawiedliwości.

Nie ma sprawy lepszej i ważniejszej niż sprawiedliwość. Tylko takie prawo, które śluzy sprawiedliwości, jest prawem słusznym. To prawda, co mówią – że prawo nie służy sprawiedliwym, ale zostało pomyślane dla niesprawiedliwych, bo sprawiedliwi noszą je w sercu i nie trzeba im o tym przypominać.

Nie służę nikomu. Służę tylko sprawie.

Mandaloriańska zbroja peszyła wszystkich, ale Fett już wcześniej odkrył, że ludzie o wiele bardziej się go boją, gdy rozmawiając z nimi, patrzy im w oczy. Jeśli uważają, że nie wie, co dzieje się wokół niego, to tym lepiej.

Lord Vader żądał, by poszukiwanych dostarczyć mu żywych. Cóż widać sam miał ochotę obedrzeć ich ze skóry. Gdy już się zabawi, Bossk odkupi futro Chewbacki, zabierze je do domu i rozłoży na krwawym ołtarzu Mistrzyni.

Zuckuss nie dokończył zdania. Android znał ten irytujący zwyczaj białkowców i zaraz wydedukował siedemdziesiąt sześć możliwych zakończeń, które oddawały intencję wypowiedzi Zuckussa z prawdopodobieństwem większym niż 92,78363 procent. Wszystkie sugerowały, że Imperium zemści się okrutnie na przegranych.

Imperium nieustannie nakładało nowe podatki, rekwirowało majątki i okradało większość obywateli. Coraz szerszy strumień kredytów płynął przede wszystkim do kieszeni bonzów Imperium, którzy nie szczędzili wydatków, by otoczyć się luksusem.

Zuckuss bardzo chciałby zaczerpnąć z tego strumienia.

Ale nie za wszelką cenę. Niestety, ciągle nie wiedział, co zamierza Darth Vader. Zupełnie nie mógł wyczuć jego pilnie strzeżonych myśli.

Łowcy nagród? Nie potrzebujemy tych szumowin!

Dengar zastanowił się, dlaczego Kritkeen udaje bezsilnego. Może to jego wypaczone poczucie humoru objawia się w ten sposób.

Prąd popłynął obwodami, miliardy dróg neuronalnych ożyły jedna po drugiej, czujniki zaczęły łowić sygnały z otoczenia i przetwarzać je w niezliczone pliki danych. I równocześnie pojawiły się pytania.

– Kim jestem?

Wewnętrzny program zakończył rutynowy, dwusekundowy test procedur startowych i udzielił odpowiedzi. Nazywał się IG-88 i był nowoczesnym androidem. Androidem-zabójcą.

Lepiej nie przywiązywać się za bardzo do życia.

Dengar potrafił być cierpliwy, jeśli miał na tym skorzystać.