– NIE WIEM. Dwa słowa. Same w sobie lub w innym kontekście całkowicie niegroźne. Pozbawione ciężaru… — Karin Alvtegen

Kiedy zdrada wyszła na jaw, matka powiedziała do niego pięć słów. Pięć słów.(...) Nagle stanęła w kuchennych drzwiach. Miała na sobie kwiecistą podomkę, tę, która pięknie pachniała. Pachniała mamą. Przepełniła go radość. Pomyślał, że może teraz, w dniu jego urodzin, jest gotowa mu wybaczyć.

Powiedziała pięć słów.

– Nie chcę, żebyś tu mieszkał.

Najgorszy wróg – zegarek.

Pragnął tylko jednego.

Jednego.

Żeby Ona była przy nim, żeby go objęła i powiedziała, że wszystko się ułoży.

Ocalał, ale jedynie chwilowo.

Od dzisiaj ich dom stał się polem minowym.