[...] miał twarz starca, jaką ludzie, którzy przekroczą pewien wiek, potrafią mieć przez kilka sekund, jakby c… — Jo Nesbø

[...] miał twarz starca, jaką ludzie, którzy przekroczą pewien wiek, potrafią mieć przez kilka sekund, jakby coś się omsknęło, jakby właśnie zmieniali się w pył.

Część III · Rozdział 32 · s. 303

Więcej z tej książki

  • Jesteśmy ludzcy, kiedy grzeszymy. Ale stajemy się boscy, kiedy wybaczamy.

    wypowiada Sonny Lofthus · Część V · Rozdział 43 · s. 417

  • Wiesz, że już w pięćdziesiątym roku życia wrażliwość oczu na światło jest zmniejszona o trzydzieści procent? Kiedy się na to spojrzy od tej strony, życie okazuje się wędrówką ku ciemności, nie ku światłu, [...].

    wypowiada Levi Thou · Część V · Rozdział 42 · s. 402

  • [...] człowiek zawsze w końcu dociera do punktu, w którym rzeczy nie można dłużej odkładać na później, nie można być słabym przez jeszcze jeden dzień i obiecywać sobie, że jutro zacznie się inne życie.

    wypowiada Simon Kefas · Część IV · Rozdział 41 · s. 388

Wszystkie cytaty z tej książki

„[...] miał twarz starca, jaką ludzie, którzy przekroczą pewi…" — Jo Nesbø · Zielone Cytaty