Jesteśmy ludzcy, kiedy grzeszymy. Ale stajemy się boscy, kiedy wybaczamy. — Jo Nesbø

Jesteśmy ludzcy, kiedy grzeszymy. Ale stajemy się boscy, kiedy wybaczamy.

wypowiada Sonny Lofthus · Część V · Rozdział 43 · s. 417

Więcej z tej książki

  • Wiesz, że już w pięćdziesiątym roku życia wrażliwość oczu na światło jest zmniejszona o trzydzieści procent? Kiedy się na to spojrzy od tej strony, życie okazuje się wędrówką ku ciemności, nie ku światłu, [...].

    wypowiada Levi Thou · Część V · Rozdział 42 · s. 402

  • [...] człowiek zawsze w końcu dociera do punktu, w którym rzeczy nie można dłużej odkładać na później, nie można być słabym przez jeszcze jeden dzień i obiecywać sobie, że jutro zacznie się inne życie.

    wypowiada Simon Kefas · Część IV · Rozdział 41 · s. 388

  • Zadaniem synów nie jest to, że mają być tacy jak swoi ojcowie - mają być od nich lepsi.

    wypowiada Simon Kefas · Część IV · Rozdział 41 · s. 387

Wszystkie cytaty z tej książki

„Jesteśmy ludzcy, kiedy grzeszymy. Ale stajemy się boscy, kie…" — Jo Nesbø · Zielone Cytaty