Polska była w stanie wojny z Rosją bolszewicką w latach 1919–1920. Bardzo poważna część ludności żydowskiej w… — Jędrzej Giertych

I nawet, gdy się czyta te „Protokoły” [Mędrców Syjonu] dzisiaj, jest się uderzonym przez zawarty w nich pierwiastek proroczy: uderzająca liczba zawartych w nich myśli została urzeczywistniona.

Także jeśli Ojciec Kolbe napisał w artykule w „Rycerzu Niepokalanej” (…), że wielu wodzów bolszewizmu, masonerii i teozofii w Polsce i gdzie indziej, to są Żydzi, nie była to deklaracja antysemityzmu, ale uwaga opisująca istniejącą polityczną sytuację.

Żydowska ludność w Polsce była, jako społeczność, owocem wielu wieków polskiej tolerancji i gościnności. Gdy Żydzi byli prześladowani w innych krajach, Polska, ożywiona w swej polityce zasadą tolerancji, pozwalała im na przybywanie do Polski i na osiedlanie się w niej. Cieszyli się tam oni całkowitą religijną, społeczną i gospodarczą wolnością.