Po rozbiorze Polski pod sam koniec XVIII wieku Żydzi stali się stronnikami potęg zaborczych przeciwko… — Jędrzej Giertych
Po rozbiorze Polski pod sam koniec XVIII wieku Żydzi stali się stronnikami potęg zaborczych przeciwko interesom rozczłonkowanego polskiego narodu. Wielu z nich zaczęło mówić po niemiecku w zabranej przez Prusy, a po części także i w zabranej przez Austrię części Polski, a po rosyjsku w jej części zabranej przez Rosję.
Źródło: Wikicytaty · CC BY-SA 4.0
Więcej z tej książki
I nawet, gdy się czyta te „Protokoły” [Mędrców Syjonu] dzisiaj, jest się uderzonym przez zawarty w nich pierwiastek proroczy: uderzająca liczba zawartych w nich myśli została urzeczywistniona.
Także jeśli Ojciec Kolbe napisał w artykule w „Rycerzu Niepokalanej” (…), że wielu wodzów bolszewizmu, masonerii i teozofii w Polsce i gdzie indziej, to są Żydzi, nie była to deklaracja antysemityzmu, ale uwaga opisująca istniejącą polityczną sytuację.
Żydowska ludność w Polsce była, jako społeczność, owocem wielu wieków polskiej tolerancji i gościnności. Gdy Żydzi byli prześladowani w innych krajach, Polska, ożywiona w swej polityce zasadą tolerancji, pozwalała im na przybywanie do Polski i na osiedlanie się w niej. Cieszyli się tam oni całkowitą religijną, społeczną i gospodarczą wolnością.
