Wysoka, na granicy anoreksji, proste włosy spięte w koczek, beżowa twarz pokryta równą warstwą tynku… — Izabela Sowa

Wiosna to początek nowego. Człowiek się zastanawia, co zmienić, którą drogę wybrać.

Świat jest teatrem, na którym gramy z góry ustalone role.(...) Wcześniej każdy losuje kartkę z rolą, żeby było sprawiedliwie. Potem rodzi się i zapomina o kartce. Ale w miarę dojrzewania coraz częściej sobie uświadamia, że gra coś, co już dawno ustalono. Próbuje z tym walczyć, zmienić przeznaczenie. stara się, dwoi, troi, staje na rzęsach. Nic z tego. Nie ma szans. Jeśli dostał rolę nieudacznika, zostanie nieudacznikiem.

Problemy w osiemdziesięciu procentach rozwiązują się same.