Cóż bowiem wart jest człowiek, który nie ceni nader rzadkiego i pięknego daru, owej jedynej doskonałej… — Henry Rider Haggard

Jakże dziwną rzeczą jest miłość kobiety, która w początkach swych jest tak mała i tak ogromna na końcu! (…) Albowiem kiedy Niewidzialny zamyślił zbudować początek wszechświata, zasadził to ziarno miłości kobiecej, iżby przez swój nierówny wzrost przyniosło światu równość prawa. Raz oto wynosi ona maluczkich na niezmierne wyżyny, to znowu możnych zrównuje z pyłem. I tak, dopóki istnieje kobieta – ta wielka niespodzianka natury – dobro i zło nie mogą wzrastać osobno.

Zemsta jest strzałą, która często pada na głowę łucznika.

…Choć przedmiot uwielbienia niesie nam często zagładę, a miłość jest bardziej nieubłagana niźli śmierć, i chociaż z kolei rzeczy odpłacamy się za doznane nieszczęścia, to jednak nadal musimy uwielbiać i wyciągać ramiona ku utraconym pożądaniom i przelewać naszą krew na ołtarzu naszego zdegradowanego bóstwa. Albowiem miłość pochodzi z ducha i nie zna śmierci.