Ludzie kochają zwycięzcę. Podziwiają go. Zachwycają się nim, więcej, wielbią. Opisują go, używając słów… — Harlan Coben
Ludzie kochają zwycięzcę. Podziwiają go. Zachwycają się nim, więcej, wielbią. Opisują go, używając słów takich jak bohater, odwaga i wytrwałość. Garną do niego, chcą go dotykać. Pragną być tacy, jak on. (…) Ale dlaczego? Jakie cechy zwycięzcy chcemy naśladować? Jego zaślepioną pogoń za czczą chwałą? Jego rozdętą samolubną obsesję, by zawiesić na szyi kawałek metalu? Gotowość poświęcenia wszystkiego, w tym ludzi, żeby w imię zdobycia tandetnej statuetki być lepszym od innych na sztucznej nawierzchni? (…) Dlaczego oklaskujemy ten egoizm, tę miłość własną?
Źródło: Wikicytaty · CC BY-SA 4.0
Więcej z tej książki
(...) nie trzeba skakać do piekła, żeby wiedzieć, że jest tam gorąco.
Brawo, bardzo śmieszne. Zapisze to sobie, jak tylko skończę się śmiać. Zaczynam szukać pióra. Tak mnie rozbawiłeś, że pewnie zaraz się właduje na pierwszy z brzegu słup telegraficzny. Dobrze chociaż, że umrę z weselem w duszy.
Wybór idzie w parze z winą. Nie ma od niej ucieczki.
