Gabriel García Márquez
Cytaty
Oboje pozostali w zawieszeniu w próżni wszechświata, gdzie jedyną rzeczywistością codzienną i wieczną była miłość.
Kino jest maszyną wywołującą złudzenia i nie zasługuje na reakcje emocjonalne publiczności.
Natchnienie ma to do siebie, że nie uprzedza.
To już byłby koniec tego zasranego świata, gdyby ludzie podróżowali pierwszą klasą, a literatura wagonem bagażowym.
Życie może nie jest czymś, co przemija jak wzburzona rzeka Heraklita, lecz jedyną okazją, by odwrócić się na ruszcie i smażyć na drugim boku przez następne dziewięćdziesiąt lat.
Plemiona skazane na sto lat samotności nie mają już drugiej szansy na ziemi.
Przytomna starość może więcej powiedzieć niż wróżby z kart.
Wielkie obsesje silniejsze są niż śmierć.
Bieda jest służką miłości.
Nie umiera się wtedy, kiedy trzeba, ale kiedy można to zrobić.
Niech pamiętają zawsze, że przeszłość jest kłamstwem, że pamięć nie zna dróg powrotu, że cała dawna wiosna jest nie do odzyskania i że najbardziej płomienna i uparta miłość jest tylko prawdą efemeryczną.
Nigdy nie mógł pojąć sensu walki pomiędzy przeciwnikami, którzy zgadzają się co do zasad.
