Nie tyle zaczął śpiewać, co snuć opowieść. Jego głos, melodyjny i cichy jak szmer liścia opadającego na… — Emma Bull

Nie tyle zaczął śpiewać, co snuć opowieść. Jego głos, melodyjny i cichy jak szmer liścia opadającego na niezmącony staw, rozchodził się w pomieszczeniu jak kręgi na wodzie.

W mieście Newry urodziłem się i dorastałem,

Teraz w Steven’s Green umieram w pogardzie.

Całe życie parałem się siodlarstwem,

Ale skończyłem,

Skończyłem jako włóczęga.

Piosenka zawisła w powietrzu jak ostrożnie wręczony dar. (…) Z każdej nuty melodii przebijały strach i gniew, wypełniały salę i znikały. Następujący potem spokój odczuwało się jeszcze długo po tym, jak przebrzmiewał śpiew.

Źródło: Wikicytaty · CC BY-SA 4.0