Przez całe życie napotykał agonalne drgawki tradycji, które upadały i zanikały: ewidentnie przyszło mu żyć w… — Eduardo Mendoza
Przez całe życie napotykał agonalne drgawki tradycji, które upadały i zanikały: ewidentnie przyszło mu żyć w przejściowej epoce. Teraz jednak zastanawiał się, czy ta przejściowość nie jest jednak stanem permanentnym i czy to, co ludzie przez inercję nazywają tradycją, nie jest przypadkiem czymś zwykłym i nudnym, co osiągnąwszy kres swojej przydatności, zaczyna się rozpadać, zgodnie z własną naturą, a zatem rozpad ten jest częścią sensu istnienia tego czegoś, jeszcze jednym dowodem jego sensowności.
Źródło: Wikicytaty · CC BY-SA 4.0
Więcej z tej książki
I z tym wszystkim, biorąc pod uwagę, co z nami robi życie, czy nie lepiej strugać wariata i uganiać się za mrzonkami?
Naciągają klientów, bo wiedzą, że nikt nie odważy się im postawić (…) Dzisiaj wszyscy żyjemy osaczeni przez terrorystów, przestępców i związkowców. Wszyscy próbują przemknąć niezauważenie, unikać wszystkiego, co można wziąć za prowokację. Myślą tak: cyt, bo jeszcze wpakują mi cztery kule w twarz za to, że zwróciłem im uwagę na muchę w zupie; więc jedzą tę zupę razem z muchą i jeszcze złapią w locie trzy albo cztery następne, po czym spożywają je ze smakiem, jakby to była ich ulubiona potrawa. Do tego doprowadził nas komunizm i jego konsekwencje.
Myśli pan, że lekarze wiedzą wszystko? Niech pan nie będzie dziecinny! My poruszamy się po omacku i tylko czasami trafiamy…Nie, nie, to pan musi wiedzieć, gdzie pana boli.
