– I jeśli nauczyłem się czegoś w życiu, to tego, że Natura nie jest sprawiedliwa i że sprawiedliwość nie… — Eduardo Mendoza
– I jeśli nauczyłem się czegoś w życiu, to tego, że Natura nie jest sprawiedliwa i że sprawiedliwość nie przynależy do porządku naturalnego. W porządku naturalnym, w świecie przyrody, którego cząstką wszyscy jesteśmy, silniejszy zwierz zjada słabszego. Na przykład lew, gdy jest głodny, pożera jelenia lub strusia i nikt mu nie robi wyrzutów z tego powodu. A kiedy się zestarzeje i opadnie z sił, jelenie czy strusie mogłyby go zjeść, gdyby chciały. Tym samym wymierzyłyby sprawiedliwość, ale czy tak robią?
– Nie, bo są roślinożerne – powiedział Jezus
No właśnie. W porządku naturalnym nie ma sprawiedliwości. W nadprzyrodzonym zresztą też nie. Bogowie także zjadają się nawzajem.
Źródło: Wikicytaty · CC BY-SA 4.0
Więcej z tej książki
Nie wierzcie pozorom. Mężczyźni są źli. Kobiety także. Nie wszyscy i nie wszystkie. Sęk w tym, by ich rozróżnić. Ten wydaje się dobry, lecz nie jest; tamten wprost przeciwnie.
Tłum, który w obliczu determinacji, jedności i siły jest z natury uległy, gdy tylko ujrzy oznaki wahania, niezgody, czy słabości, staje się bezczelny i zuchwały a niekiedy wręcz nikczemny, i wystarczy, by kilku osobników, pod osłoną anonimowości, rozpuściło pogłoski podsyciło pamięć krzywd lub stworzyło nadzieję rabunku, by w najspokojniejszych wodach rozpętał się sztorm, który nie oszczędzi niczego na swej drodze.
Przyjmowanie na siebie cudzych win nie jest cnotą i nie służy nikomu (…). Kiedy człowiek niewinny umiera jak baranek ofiarny dla zbawienia innego człowieka, świat nie staje się przez to lepszy, a w dodatku przyzwyczaja się, że tak można. Przyznawanie bólowi właściwości terapeutycznych jest właściwe tylko kulturom prymitywnym. Dlaczego pozwoliłeś się oskarżyć, skoro naprawdę jesteś niewinny?
