Historia naturalna (…) nie zna granic ani stronnictw. — Eduardo Mendoza

Nie wierzcie pozorom. Mężczyźni są źli. Kobiety także. Nie wszyscy i nie wszystkie. Sęk w tym, by ich rozróżnić. Ten wydaje się dobry, lecz nie jest; tamten wprost przeciwnie.

Tłum, który w obliczu determinacji, jedności i siły jest z natury uległy, gdy tylko ujrzy oznaki wahania, niezgody, czy słabości, staje się bezczelny i zuchwały a niekiedy wręcz nikczemny, i wystarczy, by kilku osobników, pod osłoną anonimowości, rozpuściło pogłoski podsyciło pamięć krzywd lub stworzyło nadzieję rabunku, by w najspokojniejszych wodach rozpętał się sztorm, który nie oszczędzi niczego na swej drodze.

Przyjmowanie na siebie cudzych win nie jest cnotą i nie służy nikomu (…). Kiedy człowiek niewinny umiera jak baranek ofiarny dla zbawienia innego człowieka, świat nie staje się przez to lepszy, a w dodatku przyzwyczaja się, że tak można. Przyznawanie bólowi właściwości terapeutycznych jest właściwe tylko kulturom prymitywnym. Dlaczego pozwoliłeś się oskarżyć, skoro naprawdę jesteś niewinny?